Energie-Blog

André Jurres

13 sep 2009
82

Deze week werd er een overeenkomst gesloten tussen de Nederlandse en Chinese regering om de komende jaren samen te gaan werken op het vlak van duurzame energie en dan vooral op het vlak van ontwikkeling.  China heeft een ambitieuze investeringsstrategie die de komende 20 jaar oploopt tot 440 miljard Euro per jaar.  Dit getal zou nog verder oplopen tot 500 miljard Euro per jaar als men de kolencentrales begint te sluiten en duurzamer gaat bouwen.  Duizelingwekkende getallen waar wederom de Europese aanpak, als die al bestaat, alleen maar van kan dromen.  Het falen van Europa om een gemeenschappelijk investeringsbeleid uit te werken zorgt ervoor dat de wedren al op voorhand een verloren zaak lijkt.  Als men bijvoorbeeld ziet hoe verschillend landen als Nederland, Duitsland of België omgaan met de ondersteuning van duurzame ontwikkeling dan weet men genoeg.  Het is een raadsel dat bijvoorbeeld Nederland niet kiest voor eenzelfde systeem als België(het certificaten systeem dat een waarde per MWh geeft aan groene stroom en betaald wordt via iedere verbruikte KWh).  Als men kijkt naar de Nederlandse SDE regeling die centraal(vanuit Den Haag) gestuurd wordt en men dus voor iedere technologie een budget voorziet dan is dit eigenlijk een anti investeringsbeleid.  Men kan op een bepaald ogenblik zijn investeringsdossier indienen en dan komt er een soort loterij.  Er is dus geen enkele zekerheid dat als je een goed project ontwikkeld hebt je ook subsidie zal krijgen en men eigenlijk dus niet kan spreken van een economisch duurzaam model.  Geen enkele onderneming kan hierop uitgebouwd worden of men moet bijvoorbeeld direct over de grenzen hen gaan.  Maar China heeft het begrepen en hebben een gelijkaardig systeem(als Duitsland, België met gegarandeerde afname tegen afgesproken prijs voor op voorhand gekende termijnen van 15 tot 20 jaar) waar men zeker is dat wanneer een project vergund wordt men ook in aanmerking komt voor ondersteuning.  Wat de Chinezen zoals steeds zeer goed doen is hun eigen industrie promoten.  De komende jaren komt er jaarlijks zo'n 10 GW(GigaWatt) aan windenergie bij tot 2020 en tot nu toe zijn deze molens allemaal made in China.  Grote Westerse fabrikanten als Vestas hebben tot nu toe nog geen molen verkocht en dat is toch opvallend.  Voor mij wilt dit ook zeggen dat hun onderscheidend vermogen wellicht niet groot genoeg is buiten natuurlijk de enigszins ontransparante regel- en wetgeving in China.  Het feit dat hun transportnet verouderd is lossen ze tussen 2011 en 2015 op!   Het is toch enigszins grappig dat een Nederlandse minister een akkoord afsluit met China terwijl ze in eigen land vooral een non beleid hebben.  Daar zullen de Chinezen echt van onder de indruk zijn.  Deze week sprak ik nog met beleidsmakers hierover en zij gaven zelf toe dat het moeilijk zal zijn om op korte termijn een doorbraak in Nederland te creëren.  Europa zou hier toch veel actiever moeten worden door bijvoorbeeld een onderzoek te doen naar duurzame ontwikkeling(en stimulering) per land om dan een ranking te publiceren en adviezen te geven aan die lidstaten die geen goed stimulerend beleid hebben.