Energie-Blog

André Jurres

18 jan 2011
127

Een sector die mij nog steeds na aan het hart legt is de telecom sector.  Na de rampzalige beslissing van een aantal Europese landen ruwweg tien jaar geleden om de sector met schulden te beladen met als gevolgd honderdduizenden ontslagen(hiermee doel ik op de zogenaamde 3G/UMTS veilingen die op een paar maanden tijd een slordige 100 miljard € uit de Europese telecom had gehaald en hierdoor vielen vooral massa ontslagen bij de diverse fabrikanten als Ericsson, Motorola, Lucent, Alcatel, etc.. die zagen dat hun klanten stopten met investeringen te doen daar ze allemaal met schulden werden beladen).  De zogenaamde Internetbubbel die nog geen twee jaar later volgde(eind 2000/2001) gaf de finale nekslag voor deze toch wel snel groeiende en innovatieve sector.  Wanneer ik praat met vele van mijn oude collega's(tot eind 2001/begin 2002 heb ikzelf een elf jaar in deze sector gewerkt) bevestigen zij ook voor een groot deel mijn conclusie dat de dynamiek uit de sector is gegaan sinds toen. De sector wordt grotendeels geleid door de zogenaamde numbercrunchers met als gevolg dat innovatie op een laag pitje staat en hun marktaandeel in nieuwe markten zo goed als nul is ondanks hun uitstekende vertrekpositie(hiermee bedoel ik dat de voormalige staats telecom bedrijven zich langs links en rechts ingehaald zien door nieuwe bedrijven als google, Facebook, bedrijven die online applicaties ontwikkelen en dergelijke). Zowel de historische spelers(als Belgacom, KPN, BT, etc) als de kabelbedrijven(zoals Telenet) blijven hun zogenaamde tikkenmachine draaien, het factureren per minuut/seconde of per byte blijft hun voornaamste(lees zowat hun enige) inkomstenbron en deze wordt dan ook vakkundig afgeschermd.  Het initiatief van de Belgische regelgevende autoriteiten is dan ook zeer positief om bijvoorbeeld de kabelbedrijven zoals Telenet te dwingen hun netwerk ook voor concurrenten open te stellen.  Het natuurlijk monopolie van Telenet op de oude tv kabel houdt geen steek, zelfs niet als je de investeringen erbij neemt die ze hebben gedaan om het netwerk tweeweg geschikt te maken, en de tarieven bewijzen dit ook.  Het gezapige tariefbeleid van Telenet en Belgacom is zo mooi op elkaar afgestemd dat er toch sprake is van meer dan enige toevalligheid. Het argument van Telenet dat België dit als eerste zou doen is naast de kwestie daar in de meeste landen er geen kabel is bij de mensen thuis of toch veel minder. Alleen in de Benelux waar de bevolkingsdichtheid zeer hoog is en de landen zeer dicht bekabeld zijn(en de investering per meter dus veel beter is dan bijvoorbeeld een land als Frankrijk) is er in ieder huis zowat een kabelaansluiting. Ondanks de relatief lage investering per hoofd van de bevolking slagen we er wel in om de hoogste tarieven te hebben voor een Internetaansluiting(per geïnvesteerde meter) en dit wijst gewoon op te weinig concurrentie. Ook als je kijkt naar de brutomarges die dit soort bedrijven maakt(met een soort monopolie/oligopolie) van boven de 30-35%(sommige boven de 40%) dan wijst dit op een zogenaamd monopolie marge.  Daar ikzelf veel in Nederland ben en daar ook verblijf heb ik zowel een Belgisch als Nederland Internet/kabel pakket(hetzelfde), Telenet is dubbel zo duur als Ziggo(nl) met voor mij geen enkel kwalitatief verschil(integendeel).