Energie-Blog

André Jurres

31 okt 2011
124

Wat is er een verschil tussen Nederland en België, in Nederland lees je of hoor je bijna nooit iets over onze sector. Niet dat er in Nederland geen problemen zijn met de energiehuishouding gezien het zeer kleine aandeel van duurzame energie in de totale productie maar weinigen leggen er wakker van. Zonder veel schroom gaat men er een aantal grote kolencentrales bouwen die ons milieu de komende vijftig jaar nog zwaarder gaan belasten. Aan de andere kant kan men wel zeggen dat er tenminste zwaar wordt geïnvesteerd. 

 

In België echter worstelt onze nog op te richten federale regering met het vraagstuk hoe halen we het maximale uit de energiesector en dan meer bepaald uit de afgeschreven kerncentrales. Dat men al in 2003 beslist heeft om deze een voor een te sluiten belet niet dat men zich toch blind staart op de potentiële inkomsten in de vorm van taksen(tot nu toe) of hun varianten. Belangrijker blijft echter de bouw van een echt energiebeleid voor de toekomst die duidelijk maakt hoe wij ons ganse productiepark gaan vervangen, met wat en hoe snel?  

 

Gezien de huidige groothandelsprijs voor elektriciteit gewoonweg te laag is om grootschalige investeringen op gang te brengen(denk aan de vele geannuleerde of beter gezegd projecten die in de diepvries zijn gezet) moet men een ondersteunend beleid uit stippelen dat niet alleen zozeer gaat over geld of subsidies maar ook over zaken zoals geschikte locaties, in afwachting van eigen productiecapaciteit een stuk virtuele capaciteit ter beschikking krijgen, een vergunningsloket, etc..Ook zal de volgende regering nu eindelijk werk dienen te maken van echt plaats te maken voor nieuwe spelers en geen een speler toelaten die meer dan 20% van de markt bezit.  

 

Ook dient er eerlijk naar de eindklanten toe gecommuniceerd te worden dat bovenstaande een forse prijsverhoging tot gevolg gaat hebben maar er aan de andere hand ook voor kan zorgen dat onze energiehuishouding verduurzaamd. De kritiek die ik ook al heb ontvangen door te zeggen dat de energieprijs veel te laag is duid op een onbekendheid met onze toekomst en een imagoprobleem van ons product. We kunnen gerust zeggen dat de energiefactuur (gevoelsmatig)vergeleken wordt met de belastingsbrief, boetes en andere zeer onpopulaire kosten. Dat energie ons dagelijks leven aangenaam maakt en leefbaar(beeld je de donkere middeleeuwen maar eens in zonder enige verwarming en veel vocht) voor een jaarlijkse kost tussen de 2000-2500€ is voor niemand blijkbaar een argument. Volgende week is een vakantieweek in België en afgelopen vrijdag was een historisch hoogtepunt voor de luchthaven Brussel(nog nooit vertrokken op een dag zoveel mensen op vakantie) een duidelijk voorbeeld dat we met plezier op een week een zelfde bedrag uitgeven.  

 

Energie is of beter gezegd wordt een schaars goed dat we tegen een haalbare kost willen blijven gebruiken. Energie is eigenlijk een luxe product maar dan een waar we niet zonder kunnen gezien ons relatief onleefbaar klimaat, vooral de wijze van verwarming is een van de elementen die onze samenleving een van zijn kenmerken geeft ten opzichte van de donkere middeleeuwen. Deze enigszins filosofische stelling verdiend een inhoudelijk debat waar zeker de politici dienen aan deel te nemen want het enige dat hun lijkt bezig te houden is de kost of de opbrengst dezer dagen. Dat wij bijvoorbeeld in België onze elektriciteit zeer veel betalen ten opzichte van enkele buurlanden ligt niet zozeer aan de productiekost of het product(lees de prijs waarvoor leveranciers hun product aan en verkopen op de markt) maar aan alle gereguleerde kosten. Dat twee derde van uw factuur dan nog uit de kost van gas bestaat(en dus niet elektriciteit) wordt bijna nooit vermeld en zo krijg je dus een totaal foutieve beeldvorming.  

Dat de klant uiteindelijk denkt te vinden dat hij door de gemiddelde leverancier wordt afgezet is na al deze beeldvorming normaal. Als klap op de vuurpijl werd deze week ook nog even gemeld dat onze energiefactuur de laatste twee jaar met 20 tot 30% was gestegen en dan werd het stil, zo goed als geen communicatie in het waarom. Eén van de grootste redenen is simpel, twee strenge winters gehad en dus veel gas verbruikt om te verwarmen/verbranden en dus hogere energierekening. Deze nuance aanbrengen is belangrijk en slechts in het belang van de eindklant zodat hij een correct en vooral een volledig beeld moet hebben om ervoor te zorgen dat hij energie waardeert en niet vervloekt. De constante bashing van energie gaat ons niet helpen, integendeel wat gaat de bereidheid zijn om mee te gaan investeren in schonere vormen van energie als men nu al overtuigd wordt door dezelfde beleidsmakers dat we teveel betalen? Sector en politiek zouden samen moeten werken aan een investeringspolitiek tegen een kost die aanvaard wordt door de samenleving en dat is nu te weinig het geval.