Energie-Blog

André Jurres

21 okt 2013
131

Na lang onderhandelen is de kogel door de kerk, EDF gaat in Engeland twee nieuwe kerncentrales bouwen. Op zich opzienbarend te noemen want de laatste nieuwe is midden jaren negentig in gebruik genomen en na Fukushima is er niks nieuws meer aangekondigd.

Zoals iedereen willen wij eigenlijk liever geen kernenergie, maar gaat de gemeenschap vaak akkoord omdat de alternatieven (toch degene waar altijd over gesproken wordt) zoals kolen en gas weinig toekomstperspectief bieden.

Zonder nu in de bedragen te gaan (investering van meer dan 18 miljard euro) is vooral de subsidie opvallend te noemen die de Engelse regering geeft. Men noemt het wel niet zo maar wat is een gegarandeerde prijs van 92 pond anders dan een groot deel subsidie, in euro's komt men dan maar even op 108,76 uit op de koers van vandaag, 21 oktober. Dit wil dus zeggen dat met de elektriciteitsprijs van vandaag er meer dan 55 euro subsidie wordt gegeven.

De argumentatie van de regering is dat zij denken dat dit de echte elektriciteitsprijs zal zijn in de toekomst tegen de tijd dat deze centrales gaan werken (binnen tien jaar). Is dit volledig uit de lucht gegrepen of zijn ze toch wel slim in Engeland? Houden ze rekening met de integeratie van de echte CO2 kost in de toekomst? Wat er ook van is, het is een manier om ermee om te gaan.

Alleen kan men toch zeggen dat de kans de reële marktprijs op dat getal zal uitkomen zo goed als nul is. Of het nu hoger of lager is het zal de marktwerking toch gaan verstoren. In een echte vrije markt doe je zoiets niet. Geef dan subsidies op de investering bij aanvang en geef ze dan aan iedereen. Het bevoordelen van partijen is slecht voor de marktwerking ook al gaat het hier om grote investeringen.

Wat ook opvalt, is dat men nu een transparante visie krijgt op wat de echte kost is van een kerncentrale wanneer hij nieuw gebouwd wordt. Of het nu duur of goedkoop is, men kan stellen dat deze gegevens hun waarde hebben om te bepalen of een technologie duur of goedkoop is. Persoonlijk vind ik de prijs per MWh nog meevallen, alleen blijf je zitten met een onverzekerbaar product gezien de risico's die ermee verbonden zijn.

Alleen de gemeenschap kan zoiets dragen en men kan zich toch de vraag stellen of dergelijke centrales niet beter in overheidshanden (hiermee bedoel ik niet dat de overheid de centrales dagdagelijks werkende moet houden, maar ze zouden moeten dwingen dat ze de meerderheidsaandeelhouder zijn gezien het onverzekerbare karakter) zou zijn gezien men de kost voor het bouwen en de werking toch betaalt als gemeenschap via de gegarandeerde prijs.

Op zo'n moment komt men vaak met Europa aandraven en zegt men dat dit niet mag, neen, maar wel marktverstorende subsidies geven. Er moet dringend een Europees debat komen over onze toekomstige energiehuishouding, want dergelijke investeringen dienen de gemeenschap te dienen gezien hun risicogehalte.