Energie-Blog

André Jurres

23 jul 2012
133

Ook in Duitsland is het stof nu gaan liggen over de uitstap van kernenergie en de wind begint te draaien. De zware industrie begint in te zien dat de tijd van goedkope energie, die onbeperkt voorradig is om hun constante groei te begeleiden, voorbij zou kunnen zijn. Hoewel de argumenten die gebruikt worden gefundeerd zijn (vandaag) is de voorgestelde oplossing geen optie voor een duurzame toekomst.

Er wordt steeds luider geroepen dat als de kerncentrales dan toch dicht blijven, de oplossing erin moet bestaan om massaal nieuwe kolen- en gascentrales te gaan bouwen. Toch knap dat het milieu ineens geen probleem meer heeft met de opwarming van de aarde, met de massale uitstoot van CO2, de massale vervuiling van kolencentrales en de politieke afhankelijkheid morgen van staten waar ze jaarlijks dreigen om de gaskraan dicht te draaien.

Een groter risico is terug te grijpen naar recepten van de 20ste eeuw op een moment dat de eerste problemen zich voordoen met de deeloplossingen zoals wind en zonne-energie. De nationale overheden dienen hun netwerkbedrijven ten volle te ondersteunen om die investeringen te doen die nodig zijn, maar op dit ogenblik gebeurt vaak het tegenovergestelde. Overheden zijn als de dood voor een stijgende energieprijs ondanks dat deze broodnodig is om de nodige investeringen te kunnen doen.

De oplossing bestaat niet vandaag, maar het is te eenvoudig om er niet alles op in te zetten voor onze toekomstige generaties die afmoeten van de fossiele verslaving. Zelf werd ik gisteren op de feiten gedrukt op mijn eigen bouwwerf waar ik enkele foto's liet nemen van mijn technische kamer. Een hoeve van 1730 proberen duurzaam te maken is geen eenvoudige stap en de schrik zit er dan ook goed in. Doe je te veel, te weinig, moeilijk te zeggen.

We hebben eerst massaal geïsoleerd met duurzame materialen. (houtwol, Isoflox, leem, vaste thermopeen ramen in vele ramen), Vervolgens hebben we veel vloer- en muurverwarming laten aanbrengen.(zodat je met relatief lage temperatuur kunt werken gezien de betere spreiding van dit soort warmte en dus de gevoelstemperatuur. Water is 30-35 graden versus de normale 60-65 graden in radiatoren) Dan begonnen met de installatie van eengrondwater warmtepomp (17 KW), waterboiler/thermische panelen (12 vierkante meter), 7 KW PV-panelen (elektrische productie van 5.500 KWh per jaar) en last but not least een houtkachel (in open haard in grote kamer) die tevens op het warmtesysteem is aangesloten (achterkant van houtkachel heeft buizensysteem waar het water doorloopt zodat deze tevens water van boiler verwarmt).

Het geheel lijkt op foto alsof je in een duikboot staat van de tweede wereldoorlog waar de vele leidingen, pompen en kranen allemaal hun logica hebben, maar vooral in hilarische hoeveelheden aanwezig zijn. Is de kostprijs van dit alles te rechtvaardigen? Theoretisch is alles goed uitgerekend en is de terugverdientijd een dikke tien jaar, dus geen probleem? Ideaal is het niet dat we allemaal individueel dit soort zaken doen, alleen bestaat dit soort initiatieven nog niet op buurt/wijkniveau. Theoretisch zou het veel efficiënter zijn om de krachten te bundelen en bijvoorbeeld warmtepomp (en warmtebehoeften), zonneboiler, PV-systemen met elkaar te bundelen en zo niet alleen goedkoper, maar vooral efficiënter te werken.

Paradoxaal genoeg werkt de overheid dit tegen door bijvoorbeeld de regelgeving en werking van de netwerkbedrijven/intercommunales niet aan te passen zodat lokale netten ondersteund worden en ook mogen (nu is het bouwen van netwerken een natuurlijk monopolie met het gevolg dat gezamenlijke initiatieven voor productie of warmteverspreiding gewoon niet mogelijk zijn, een echte gemiste kans. Er zijn in de Benelux wel enkele wijken waar dit met succes is toegepast, maar het blijft bij deze enkele experimenten.

Neemt niet weg dat ik zelf na een tot twee jaar zal kunnen zeggen of de door mij geïntegreerde duurzame systemen elkaar goed aanvullen zodat de energiehuishouding (of toch in ieder geval de warmtebehoefte) 100% duurzaam is. Vertrekkende vanuit een bestaande woning van die leeftijd is dit een geweldige uitdaging, maar in ieder geval in nieuwbouw zou de overheid er actief voor moeten zorgen dat de energiehuishouding op wijkniveau wordt opgelost en niet per huis zoals nu het geval is.