Energie-Blog

André Jurres

15 okt 2009
89

Vandaag werd een nieuw element in het toch wel te politieke debat gegooid, blijkbaar vindt Suez dat zij de voorziene 500 miljoen Euro niet meer moet betalen daar er nu een akkoord is over de toekomst van de drie oudste kernenergie centrales.  In principe ben ik het eens met Suez dat zij de 500 miljoen Euro niet moet betalen maar dan wel voor een heel andere reden, namelijk dat deze juridisch op zeer zwak ijs staat.  Met de rechtzaak over de bijdrage van vorig jaar van 250 miljoen Euro is het meer dan waarschijnlijk dat Suez haar gelijk zal halen voor de rechtbank.  De redenering echter van Dhr. Mestrallet dat door het nakende akkoord over een verlenging van de drie centrales is weliswaar handig gespeeld maar niet correct.  De huidige opgelegde bijdrage heeft natuurlijk niets te maken met toekomstige afspraken.  Dat hij zich sterk voelt door dit toch te zeggen heeft dus te maken met het feit dat hij weet dat de gronden van deze opgelegde bijdrage rammelt aan alle kanten.  De regering wordt gewoon in zijn gezicht uitgelachen en dat is dan weer niet handig van Dhr. Mestrallet daar een overheid alle macht heeft om iets op te leggen op voorwaarde dat zij rekening houdt met het juiste juridische kader.  In ieder geval dreigt de regering het gelag te gaan betalen en hun 750 miljoen Euro(dit en vorig jaar geboekt) te mogen vergeten voor een nieuw akkoord dat vanaf 2010 begint te lopen voor een periode van vijf jaar.  Men kan dus stellen dat voor een bedrag van een kleine miljard Euro men de zekerheid heeft dat de drie oudste centrales tien jaar langer mogen openblijven.  Er blijft dus netto voor de regering een kleine 250 miljoen Euro over.  Wat er voor bijdrage na 2015 komt weet niemand nog maar of het meer zal zijn dan de nu onderhandelde bijdrage van maximum 245 miljoen Euro is toch zeer twijfelachtig.  De echte waarde van de verlenging is gewoon vandaag niet uit te rekenen en iedereen weet dit.  De aalmoes die overblijft veroorzaakt nog geen rimpeling in het dieprode water van onze staatshuishouding.
Wat nog veel erger is dat ik tot nu toe geen enkele maatregel zie hoe men de concurrentie gaat stimuleren die veel meer garanties kan geven voor een correcte marktwerking tegen een rechtvaardige prijs.  Dit betekent niet dat deze regering slechter werk heeft geleverd dan de vorige regeringen die een nog veel grotere verantwoordelijkheid dragen daar zij aan de macht waren toen de markt is open gegaan.  Deze regering heeft nog de tijd om de monopoliepositie te doorbreken maar tot nu toe is dat nog niet gebeurd.