Energie-Blog

André Jurres

20 feb 2011
118

Deze week ging de aandacht opnieuw in stijgende lijn voor onze sector en het lijkt wel of de politici een bliksemafleider zoeken voor hun eigen puinhoop op federaal vlak.  Het is wel grappig en wrang dat we binnenkort al een jaar wachten op een nieuwe federale regering met als resultaat dat onze energiesector wederom over een verloren jaar kan spreken wat liberalisering betreft.  De hoge inflatie van bijna 3.5% in België in vergelijking met Nederland en Duitsland(bijna 2%) zorgt ervoor dat men naar redenen gaat zoeken.  De Nationale Bank gaf al snel aan dat het schoentje voornamelijk wringt in de snel stijgende energieprijzen waar vooral moedertje overheid wel bij vaart. 
Een voorbeeld, als de productie voor elektriciteit stijgt (lees als de groothandelsprijs op de beurs stijgt) dan dienen de leveranciers dus meer te betalen voor de aankoop van hun product.  Vermits er bijvoorbeeld BTW wordt aangerekend op uw factuur stijgt deze vrolijk mee want hij wordt berekend op een hogere prijs, kassa.  De overheid weet dit zeer goed maar zwijgt daarover en dat is eigenlijk een schande.  Over de rug van de burgers en zijn bedrijven blijft de overheid een geld verslindende machine die iedere maand automatisch meer geld in het laatje krijgt.  Dat we in België ook 21% BTW betalen op onze energierekening is eigenlijk ook een schande daar energie een levensbehoefte is.  De politici schreeuwen moord en brand om de stijgende energiekosten en hebben zelf de wapens om deze aan te passen.  De BTW op energie zou maximum 6% dienen te bedragen  en ook dat weet men zeer goed.
In de Standaard van afgelopen donderdag stond een duidelijke vergelijking tussen onze energiefactuur(in detail) tussen 2007 en 2010.  Schokkend is het dat men zo een heisa maakt over de zogenaamde winstnemende leveranciers als dan blijkt dat het deel product op uw factuur een magere 36% uitmaakt op uw factuur!  Die 36% is dus het deeltje waar de markt is voor vrijgemaakt.  Het probleem zit hem in de explosie van het andere deel van onze factuur namelijk de transportkosten, de distributiekosten en alle taksen en heffingen.  Er is geen enkele controle op deze stijgingen, en met controle bedoel ik dat men ook moet kunnen ingrijpen als blijkt dat een stijging niet correct is.  Toch eigenaardig dat de transport- en distributiekosten in bijvoorbeeld Nederland de laatste zeven jaar ieder jaar gezakt zijn en bij ons net andersom.  Als netbedrijf moet je in Nederland bij de regulator ieder jaar aantonen welke efficiëntie winst je hebt geboekt zodat de kost omlaag kan.  Ons netwerk wordt ieder jaar ouder en is dus voor een groot deel afgeschreven.  Het eerste wat de politici dienen te doen is de Creg de opdracht geven deze controles te doen en te eisen van de netwerkbedrijven dat ze ieder jaar efficiënter worden en dus goedkoper.  Niemand is blind voor de grote investeringen die voor ons leggen in slimme netwerken, duurzame energie en dergelijke maar deze zouden apart vermeldt moeten worden en in ieder geval transparant zijn voor de regulator.  Toch nog even een kleine vergelijking tussen België en Nederland. In Nederland betaal ik 108€ voor mijn product(daar komt de factuur van de leverancier apart wat veel beter is) en 32€ voor mijn distributiekosten(gas en elektriciteit).  In de 108€ zitten trouwens ook nog enkele taksen die ik u volgende keer in detail zal toelichten.  U ziet toch direct dat de verhouding tussen product en andere kosten veel gezonder is(lees lager) dan de 36% productkost in België.  Dit komt natuurlijk ook dat men in Nederland energie als levensnoodzakelijk ziet(wat het ook is) en maar 6% in aanmerking neemt voor BTW.  De heren politici hebben een punt als ze zeggen dat we onze energie uit kerncentrales te duur betalen maar om dit als reden aan te halen voor de hoge inflatie en onze hogere energiefacturen is niet correct(en dus een leugen).  De grote marges die Elia en de distributiebedrijven maken als monopolisten dienen gewoon door de Creg aangepakt te worden en dat kan ook perfect.