Energie-Blog

André Jurres

31 aug 2015
140

Het einde van de zomer is in zicht en zo bereiden we ons allen voor op de terugkeer naar het normale ritme en een goede voorbereiding is het halve werk. Afgelopen donderdag hadden we een receptie naar aanleiding van ons nieuw kantoor. Op zich niet de enige reden om dit te vieren, maar vooral om al onze collega's, partners en zakenrelaties eens in het zonnetje te zetten.

Een drukke tijd breekt weer aan daar voor onze biogasactiviteiten wij nauw samenwerken met meer dan 100 landbouwers uit de streek. Op de meer dan 1200 hectaren worden allerlei gewassen verbouwd die mee gaan in de rotatie teelt. In onderling overleg wordt besloten welk gewas op welk terrein geschikt is voor dit jaar daar het belangrijk blijft om de grond goed te houden. Zo kun je maar een keer in de vijf of zes jaar aardappelen verbouwen op je land want anders tast dit de grond te veel aan.

Ja, naast telecom en energieboer zijn we nu ook zelf landbouwer geworden en hiervoor hebben we eerder dit jaar zelfs onze bedrijfsstatuten bij de notaris uitgebreid. Deze ietwat zonevreemde activiteit voor een energiebedrijf komt voort uit de nauwe relatie die er is tussen een biogascentrale en de landbouw. Het is en blijft natuurlijk wel een proces waar wij vooral veel te leren hebben, maar tot nu toe is de ervaring positief. Dat we naast voedsel, afval en mest ook agrarische stoffen nodig hebben geeft de bacterie in een biogasproces gewoon meer houvast en maakt hem stabieler in zijn gasopbrengst.

We doen zelfs ook een winteroogst waardoor de grond die wij huren rijker blijft vermits de voedingsstoffen vastzitten aan de rogge. Hierdoor blijft de grond rijker aan mineralen en wordt de opbrengst gemiddeld hoger. Deze mooie samenwerking tussen twee sectoren binnen een straal van 20 kilometer maakt het bijna tot een perfecte cirkel. Bijna want tot voor kort konden we het restproduct (lees digstaat dat na goed zestig dagen is uitgewerkt) niet teruggeven aan de lokale fruittelers als natuurlijke bodem verrijken.

Onze ploeg is er met externe hulp in geslaagd om de overheid te overtuigen dat ons restproduct geen mest is, maar een afgeleide van een proces en als dusdanig is de regelgeving hier op aangepast. Zo kom je weer een stapje dichterbij tot de perfecte cirkel (ook wel cradle to cradle genoemd) die betekent dat alles lokaal blijft. Van basisproduct tot groene stroom/gas en terug naar de grond binnen een kleine straal is een van de doelen van onze toekomstige duurzame energiehuishouding.

Dit wil niet zeggen dat we hiermee de oplossing hebben, maar biogas kan in de Benelux toch zo'n 3 tot 4 percent van onze energie/warmte behoefte voldoen. Dat we daar nog ver van afstaan moge duidelijk zijn, maar de nog kleine biogasmarkt in Vlaanderen met zijn minder dan 40 biogascentrales wekt nog steeds meer groene stroom op dan alle windmolens op land doen. Net als windmolens trouwens zijn biogascentrales verre van populair want ze komen natuurlijk dicht bij de woonomgeving, daarom hebben wij ook de beste technologieën gebruikt die er zijn in de wereld, maar blijft er zeker nog ruimte voor optimalisatie. De meer dan 35 miljoen euro die we vorig jaar in deze technologie hebben geïnvesteerd in Vlaanderen betekent niet dat er geen uitdagingen zijn zoals ik al eerder heb omschreven.

Ben benieuwd of de Vlaamse overheid de biogassector in stand wil houden of nog uitbreiden want met de huidige regelgeving zijn de meesten tot nader order eerder gedoemd om te verdwijnen. Anders dan met zon en wind werkt de lage elektriciteitsprijs op de beurs zwaar door, onder de 60 euro per MWh heb je eigenlijk te weinig marge om mogelijke tegenslagen te kunnen verwerken, maar ons ondersteuning systeem in Vlaanderen houdt daar helemaal geen rekening mee. De waarde van het groene stroom certificaat (en warmtekrachtkoppeling certificaat) is al jaren hetzelfde, maar de stroomprijs is op de stroombeurs letterlijk in elkaar gestort. Iedereen weet dit en begrijpt dit ook, maar tijdelijke ondersteuningsmaatregelen blijven achterwege. Toch is het nog niet te laat voor vele installaties als men nu ingrijpt.

Men zou een systeem kunnen inbouwen met een vloerprijs en maximumprijs voor elektriciteit of zijn ondersteuning, dit lijkt net alsof we weg gaan van een open marktwerking en voor een deel is dit ook juist. Men mag echter niet vergeten dat iedereen nu met verlies verkoopt en als ik mij niet vergis is dit in België verboden. Trouwens ook andere sectoren zijn in hetzelfde bedje ziek, neem bijvoorbeeld de varkenssector in de Benelux die op omvervallen staat. Men legt op dit ogenblik fors geld toe op ieder varken en toch grijpt men niet in. Binnenkort krijgen we dan weer een schandaal en roept men weer moord en brand. Als er iets met ons voedsel gebeurt waar men niet genoeg voor betaald heeft.

Ook wordt er de laatste dagen melding gemaakt dat stookolie weer aan populariteit wint wat met een prijs onder de vijftig eurocent per liter ook weer niet hoeft te verbazen. Na mijn opiniestuk in de Morgen werd er uit politieke hoek bevestigd dat men de extra prijsverhoging voor duurzame elektrische systemen zoals warmtepompen gaat onderzoeken (dit naar aanleiding van de btw-stijging van 6 naar 21% voor elektriciteit en andere doorrekeningen die de factuur gemiddeld met meer dan 250 euro laat stijgen met pieken tot fors over de 1000 euro), maar het vakantiereces zal velen daarna dit onderwerp doen vergeten. Het blijft een gemiste kans dat men fossiele brandstoffen als stookolie, gas en steenkool niet zwaarder gaat belasten nu deze brandstoffen zo laag staan en groene stroom opzadelt met een grote stijging van de factuur. Wordt zeker vervolgd