Energie-Blog

André Jurres

7 mrt 2016
136

Door de transitie waar onze sector door gaat spreek ik geregeld met diverse politieke verantwoordelijken. Dit van zowel de verschillende regeringen, kabinetsmedewerkers, uit de administratie als de parlementaire afgevaardigden.

Mijn doel is om iedereen dezelfde informatie te geven om zo de bewustwording te bevorderen dat dringend werk moet gemaakt worden van een nieuw marktmodel (lees het huidige is snel zijn eindpunt aan het naderen). Dit geldt niet alleen voor België, maar ons land heeft nog extra uitdagingen gezien de historisch dominante positie van een partij.

Een slecht mens zou denken dat de ineenstorting van de groothandelsprijzen voor elektriciteit tijdelijk in het voordeel kan zijn van een dominante marktpartij om zo de concurrentie die er is snel de markt uit te duwen. Natuurlijk zou ik zelf een dergelijke stelling niet verdedigen, maar toeval bestaat niet in onze sector. Dat de overheid de laatste druppel in de emmer heeft gegooid waardoor de groothandelsprijs voor elektriciteit op weg is naar 0 euro mag ze volledig op haar conto schrijven.

Zeker is dit niet met deze intentie gebeurd, maar het verleden heeft vaak genoeg aangetoond dat de mens met de beste intenties verschrikkelijke gevolgen heeft gecreëerd. En toeval is er niet in onze sector dus kan men spreken van onopzettelijke fout. Wie hier de gevolgen van gaat dragen is nog niet volledig in beeld, maar dat we dit allemaal gaan voelen is zeker.

Zoals premier Cameron al zei, energie is te belangrijk om over te laten aan de waan van dag en hiermee bedoelde hij vooral dat een overheid een stabiel kader dient te creëren zodat de broodnodige investeringen gebeuren en ook renderen.

Ben toch zeer benieuwd of Engie/Electrabel 700 miljoen euro gaat investeren in Doel 1 en 2 op een moment dat het rendement zelfs voor afgeschreven kerncentrales zwaar onder druk komt te staan. We kunnen zelfs verwachten dat als de huidige bodemprijs maanden aanhoudt deze twee centrales toch dicht zullen gaan wegens gebrek aan rendabiliteit. 700 miljoen euro investeren (als dit klopt) en dit proberen af te schrijven op tien jaar en dan nog winst maken met een prijs van 25 euro per MWh is zeer onwaarschijnlijk.

Ondertussen blijft de communicatiemachine van de Vlaamse minister van energie op volle toeren draaien en dit in groot contrast met haar federale collega die liever in de luwte werkt. Dat er aandacht gegeven wordt aan energie efficiëntie en zeker bij degene die in oudere slecht geïsoleerde woningen verblijven is nodig en nuttig alleen dit als het voornaamste speerpunt noemen is niet in het belang van dezelfde doelgroep. Wellicht is het qua communicatie altijd aaibaar om voor de zwakkeren op te komen alleen treffen zaken zoals bevoorradingszekerheid iedereen.

Het is moeilijk te geloven, maar mevrouw Turtelboom en mevrouw Marghem hebben elkaar na meer dan anderhalf jaar als bevoegd ministers van energie voor het eerst gezien eind vorige week. Toeval, jammer genoeg niet, door een clash uit het verleden (in het federale parlement) zitten de ego's nu danig in de weg en dreigen we wederom te verzanden in het grote niets voor onze sector als het op een volledige energievisie uitkomt. Nu is de uitkomst met zoveel bevoegde ministers voor het onderwerp energie (Vlaams, Waals, Brussels, federaal) al een heikel punt en zien we dat sinds de start van de liberalisering eind 2000 zeer weinig vooruitgang in de coá¶rdinatie tussen de verschillende niveaus.

Het blijft trouwens opvallend te noemen dat de bevoegde energiespecialisten van zowat alle politieke partijen pleiten voor een nauwe samenwerking daar ze allemaal vinden dat onze sector (en de nv België) dit ook nodig heeft, maar blijkbaar slagen zij er niet in om binnen hun partij bureaus voldoende impact te krijgen.

Van mijn kant zal ik constructief blijven meedenken in oplossingen alleen tikt de tijd weg en rest ons dit jaar om werkelijk stappen te maken. Vanuit politiek oogpunt begrijp ik op het eerste zicht trouwens dat energie voor hen geen probleem meer lijkt, er is nu meer dan voldoende, de soldenprijzen voor elektriciteit, aardgas en olie voeden zowat op hun eentje de kleine economische groei die ons nog rest en voor de rest is geen ruimte meer. Dat de energiestorm niet ver meer weg is beseft men nog niet, maar voor de zomer gaan we de eerste signalen krijgen.

Energie als een van de economische groeipolen voor België en zijn regio's is en blijft een reële optie alleen ontbreekt het vandaag nog aan een eendrachtige visie om deze uit te dragen.