De ronde getallen vlogen de laatste dagen weer rond onze oren. De landen rond de
Noordzee kwamen samen in Hamburg en beslisten om samen ervoor te zorgen dat de
Noordzee één grote energiecentrale wordt.
Een positief signaal dat landen, eindelijk, grensoverschrijdend gaan samenwerken en
hopelijk eerst nadenken alvorens te handelen. Men sprak over elkaars netwerken te
versterken en te koppelen om zo de geproduceerde elektriciteit efficiënt te gebruiken. Meer
dan nodig, anders riskeer je dat de windmolens op zee steeds meer afgezet moeten worden
op momenten dat er op land voldoende elektriciteit geproduceerd wordt.
We gaan uiteindelijk veel meer productie bouwen dan dat we nodig hebben op
piekmomenten en dat betekent dat je iets anders met de elektriciteit moet doen. Je kan hem
voor een deel opslaan in batterijen om zo binnen de dag flexibiliteit te hebben, alleen zal dat
maar voor een klein deel zijn.
Als we af willen van onze aardgasverslaving, dan zullen we een andere energiebron nodig
hebben voor onze industrie en huishoudens. Elektriciteit is zeker een groot deel van de
oplossing, maar helaas niet alles.
Zowel voor de windmolens op zee als bijvoorbeeld de kerncentrales op land zal men opslag
dienen te bouwen. Waterstof heeft deze mogelijkheid en is ook voldoende efficiënt. Er wordt
vaak gesproken over de energieverliezen door de omzetting van elektriciteit in waterstof,
maar vergeleken met andere processen houdt deze goed stand. Van iedere geproduceerde
kWh houd je 70% over in waterstof.
Het best stop je dan met omzetten en houd je waterstof zoals hij is. Gebruik je hem in de
industrie of voor het voeden van gascentrales op momenten van dunkelflaute, als ons
energiesysteem meer stroom nodig heeft.
Groene waterstof zou in de eerste plaats als grondstof gebruikt moeten worden om andere
afgeleide producten mee te maken. Alleen al het vervangen van de huidige grijze waterstof
door groene waterstof betekent een reductie van 6% CO2 in de Benelux en ook in Duitsland
een belangrijke reductie.
Vervolgens gebruik je groene waterstof op piekmomenten in gascentrales, zodat we minder
afhankelijk worden van dure geïmporteerde LNG, waar ook geopolitiek heel veel nadelen
aan zitten. We hebben onze afhankelijkheid van Russisch gas vervangen door LNG uit de
Verenigde Staten en de kans dat deze dit ook als geopolitiek wapen gaat inzetten is zeer
groot.
Europa zou moeten streven om maximaal 20% van zijn energiebehoeften te importeren uit
de rest van de wereld en daar zitten we nog heel ver vanaf!
De ambitie van de Noordzeelanden met het akkoord bereikt in Hamburg is verstandig en ook
een signaal dat Europa kiest voor duurzame energie en niet voor eeuwigdurende
afhankelijkheid van landen in het Westen of Oosten. Nu lijkt me 1000 miljard euro voor 100
GW windproductie een tikje overdreven, maar daar zitten natuurlijk ook nog andere kosten
in, zoals netwerkaansluitingen.
Hopelijk wordt dit goede initiatief beter uitgewerkt, zodat de overheden van deze
Noordzeelanden inderdaad mee in bad gaan en deze nieuwe industriële revolutie niet alleen
aan de privésector overlaten, want die kan dit niet alleen.